Mila mou - Agnostos

Μίλα μου...

Ίλιγγος στο κενό η απουσία σου
θολή ματιά η θύμησή σου...

Μίλα μου για μας, όχι γι΄άλλα.

Σ΄ένα χαρτί όλες οι πληγές

Τελευταία Φορά.....!!

27Φεβ 2010

38

Σ΄ένα χαρτί όλες οι πληγές
τις έγραψα για να΄ναι καθαρές
με κόκκινο βάζω αυτές που έχω από σένα
Έχω γεμίσει πολλές σελίδες
κι εσύ μου λες να έχω ελπίδες
ν΄αγαπηθούμε απ΄την αρχή
δε θα τ΄αφήσω να συμβεί

Τελευταία φορά τα δικά σου σκαλιά
ανεβαίνω και φτάνω στο τέρμα

πάλι φεύγω από΄δω μ΄ένα βήμα αργό
κι οδηγώ στο αντίθετο ρεύμα 

Τ΄όνειρο τρέχει σαν το νερό
αχ και να ήταν καθαρό
δε φταις εσύ ούτε κι εγώ η μοναξιά μας φταίει

Του καθενός μας η καρδιά
άλλα τραγούδια λέει κρυφά
μη με μαλώνεις σαν παιδί
τώρα μαθαίνω απ΄τη ζωή

Τελευταία φορά τα δικά σου σκαλιά
ανεβαίνω και φτάνω στο τέρμα
πάλι φεύγω από΄δω μ΄ένα βήμα αργό
κι οδηγώ στο αντίθετο ρεύμα

Tags:Αταξινόμητα

Συγκάτοικοι -- Βίκυ Δερμάνη (+playlist)

βραδινές χροιές...αισθήσεων

βραδινές χροιές...αισθήσεων

βυθίζω το χέρι μου στην άμμο
και βρίσκω το δικό σου, 
το κρατώ γερά 
και δεν τ΄αφήνω..

 βάρκες τραβηγμένες 

στην ακρογιαλιά

προσμένουν να 

χαμογελάσουν

στο απόβραδο..

ξαπλώνω  και τις κοιτώ, 

καθώς οι σκιές τους 

μεγαλώνουν λίγο-λίγο..

ξεδιαλέγω 

απ΄ τις ασημοκλωστές 

του ουρανού, 

να τις στερεώσω

στο θόλο του 

μαζί με τη δική σου

μορφή..

ορθώνω τις σκέψεις μου 

στις χρυσομολυβένιες 

χροιές της βραδιάς,

ανάμεσα στις ισκιογραμμές

που αιωρούνται 

και τα νυχτολούλουδα 

που ευωδιάζουν..

  

χαλαρώνω

στο αντάμωμα,

καθώς κυλούν ρυάκια

στα μάτια μου 

κι απολήγουν 

στον ορίζοντά σου..

πορφυρές αποχρώσεις
  ονείρων στα βλέφαρά σου,

ανασαίνω τα χρώματα 
που το μούχρωμα αποθέτει 
στο πρόσωπό σου..

χαϊδεύω τις άκριες 
των χρυσαφομαβιών 
σου αχτίδων, 
που πέφτουν στο μέτωπο

και μπλέκονται 
τρυφερά δαχτυλιδάκια 
στην παλάμη μου..

κοιτάζω τα χείλη σου 
που με προσκαλούν 
στην αύρα του φιλιού σου..

δροσιά σταγόνων 
τριανταφυλλής βροχής, 
γεύομαι, σα σε κάψα 
καλοκαιρινής νυχτιάς..

ξεχειλίζει η πλάση
μυρωδιά κανέλας 
και ροδόσταμου, 
που ψέλνει 
τον έρωτα του ήλιου

στης θάλασσας 
τους λυκνισμούς, 
καθώς αχνοσβήνει
στα βάθια της..... ydp

Έρως νεφεληγερέτης Έρως,τρυφερός,τρυφηλός,ηδύς,ηδυπαθής Έρως λεπτός και εύθραυστος

Έρως νεφεληγερέτης

Έρως,τρυφερός,τρυφηλός,ηδύς,ηδυπαθής

Έρως λεπτός και εύθραυστος

 

Έρως μελαγχολικός,τυραννισμένος

Έρως από κόκκινο και μαύρο

Έρως από γιασεμί

Έρως σκληρός,βίαιος,δύσκολος

Έρως οδυνηρός

Έρως ανυπεράσπιστος

Έρως αφρούρητος,και πολιορκημένος

Έρως πορθητής,ηγεμών,τύραννος

Έρως καβαλάρης

Έρως ανέφελος,ανώδυνος κι ανώφελος

Έρως νοσταλγικός,θλιμμένος

Έρως απελπισμένος

Έρως μοναχικός,ανεξήγητος,ανεξίτηλος

Έρως Αυγουστιάτικος,καλοκαιρινός 

Έρως λυπημένος στην άκρη της νύχτας

Έρως αγέρωχος,ένδοξος,επηρμένος

Έρως άπληστος,απεγνωσμένος

Έρως Πολιούχος

 

Έρως απαλός,στα όνειρα των κοριτσιών

Έρως πάνδημος και ουράνιος

Έρως ματωμένος από τα πάθη

Έρως βαθύς και άνισος

Έρως εκ βαθέων

Έρως, Έρως!

πηγή

Γιατί μ'αγάπησες (Μ.Πολυδούρη)

Γιατί μ'αγάπησες (Μ.Πολυδούρη)

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι' αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο κ' έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα, μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν με την ψυχή στο βλέμμα, περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο της ύπαρξής μου στέμμα, μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες και στη ματιά σου να περνάη είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο να παίζει, να πονάη, μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.

Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες και μου άπλωσες τα χέρια κ' είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα - μια αγάπη πλέρια, γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε γι' αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου. Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα, σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα, γι' αυτό η ζωή μου εδόθη. Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη μένα η ζωή πληρώθη. Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια. Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια, μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ' αγάπησες έζησα, να πληθαίνω τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες κ' έτσι γλυκά πεθαίνω μονάχα γιατί τόσο ωραία μ' αγάπησες.
***
p.s:Καμμιά φορά,έστω χωρίς λόγο ή ακριβώς γι΄αυτό,αξίζει να θυμόμαστε τέτοιους στίχους

O ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ

O ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΤΑ

Είχα πιει πολύ 
και ξερνούσα στο μπάνιο 
όταν κατάλαβα να στέκεται πίσω μου
κι η σκιά του
Τεράστια τον χώρο να καλύπτει
Σκέφτηκα… τώρα μάλιστα
Σαν τον Ελπήνορα κατάντησες οράματα να βλέπεις…

Όμως Εκείνος μίλησε
ήρεμα καθησυχαστικά
παρ’ όλο που διέκρινα μια κούραση
στην αποκόσμια, απροσδόκητη φωνή του.
«Είναι τριακοστή τρίτη φορά
απ’ τη μέρα που ανέλαβα να σε προσέχω…
Δεν είσαι πια παιδί 
Σκέψου ταυτόχρονα πως πρέπει νάμαι στη Βομβάη
προσέχοντας ένα τετράχρονο με χρόνια πνευμονία,
πρέπει να βρίσκομαι στην Κίνα
δίπλα σε κάποιο γεροντάκι
που σκέφτεται ν' αυτοκτονήσει
μετά το θάνατο της κόρης του, 
πρέπει να κάνω διπλοβάρδιες 
μέσα σε μια παμπάλαια θερμοκοιτίδα 
σ’ ένα μωρό με αναπνευστικά από τη Μολδαβία
κι ακόμα ν’ αγωνίζομαι 
να μη μου φύγει
ένας πυγμάχος είκοσι χρονών μέσα στο κώμα του
Έχω και δυο δίδυμους –σκλήρυνση κατά πλάκας–…
Εσύ τουλάχιστον 
θάπρεπε μέσα στην ορθολογική σου απιστία 
να σέβεσαι όσους τους έχουν αναθέσει 
τέτοιες αποστολές…»
Γύρισα να τον δω
κι ένιωσα μόνο τον αέρα απ’ τις φτερούγες του 
που άνοιξαν…

Τότε θυμήθηκα ένα καλόγερο παππού
που μου 'χε πει στο Όρος:
Είτε πιστεύεις είτε όχι
κάθε επτά από εμάς 
μας προστατεύει κι ένας Άγγελος
μέρα και νύχτα
κι είναι υπόλογος για την υπόσταση μας…

Ηλίας Κουτσούκος
Απο τον "Ακροβάτη των Λέξεων"